تاریخچه بیهوشی 16( بيهوشي در مامايي)

استفاده از بيهوشي در مامايي

جيمز سيمپسون در ادينبورگ از سال 1842 تا 1864 كرسي مامايي را در اختيار داشت و توانايي اش به عنوان معلم ،دانشجويان را از هر كشوري به سوي خود جلب مي كرد در يادگيري برهان مورتون او به سرعت بيهوشي  استفاده اتر را در مامايي براي تسكين درد زايمان معرفي كرد به زودي مردم و روحانيون به ممانعت با او برخواستند اما او نگران نبود و صرفا از اثرات جانبي اتر ناراحت بوذ و به دنبال داروهايي ديگري بود يك شيميدان ليورپوسي به نام والدي، كلروفرم را كه توسط سام گوتريه از بريمه فيل ماساچوست و همچنين به وسيله يك شيميدان فرانسوي به نام سوبرين در همان زمان در سال 1831 تركيب شده بود را پيشنهاد كرد.

يك پزشك فرانسوي به نام فلورنز مزاياي كلروفرم را تشريح كرد واينها بقدري سيمپسون را تحت تاثير قرار داده كه باعث شد اثرات آن را بر روي خودش و ديگر شيميدان ها بررسي كند اين نه تنها باعث به وجود آمدن بيهوشي شد بلكه جالب بود در زمان كوتاهي او  نتايج گزارشات بدست آمده از 50عمل جراحي تحت استفاده از كلروفرم را چاپ كرد ازآن زمان به بعد جامعه جراحان توجهش را بر اتر و كلروفرم متمركز كرد.

همچنين معلوم شده كلروفرم همان تركيبي است كه سيمپسون براي عمل مامايي اش مي خواست و از اين دارو به طور گسترده و براي ستايش ارزش زايمان بدون درد استفاده شد مخالفتها بر عليه اين بدعت و فعاليتهاي شيطاني سيمپسون گسترش يافت سيمپسون از انجيل براي جلب توجه اخلاق گرايان چنين اقتباس كرد كه خداوند خودش استفاده از بيهوشي را براي تسكين درد معرفي كردهنگامي كه در حضرت آدم خواب عميقي ايجاد كرد تا مكان پشته اي را كه او از آن حوا را خلق كرد تغيير دهد.

هنگامي كه ملكه ويكتوريا براي بدنيا آوردنئوپولد كلروفرم را پذيرفت مخالفان شكست خوردند پس از آن زمان در سرتاسر دنيا بدون درنگ بيهوشي را پذيرفت

تاریخچه بیهوشی 15 (جان اسنو اولین متخصص بیهوشی)

جان اسنو از لندن(1857-1813) اولين پزشك قابل كه تمام وقتش را صرف بيهوشي كرد جان اسنو بود بعد از تحصيل به گازها علاقمند شد و در سال 1841 نخستين پالمتورpulmotor را براي كودكان دچارخفگی اختراع کرد.هنگامي كه خبر جراحي بدون درد با  استنشاق بخار اتر در اواخر سال 1846 از امريكابه جان اسنو رسيد تصميم گرفت كه وارد آزمايش باليني بيهوشی شود واين روش را بررسي كند.             

او  با آماده كردن يك اسپري تنفسی كهاستفاده اتر را كارآمد مي كرد  بر سوءظن بسياري از جراحان  فائق آمد اين وسيله براي طبابت در سال 1847 در جامعه پزشكي وست مينسيتر داده شد.

اسنو در كنار اينكه يك آزمايشگر داروي بيهوشي بود يك محقق و آموزگار نيز بود او داراي  كنجكاوي عقلانی بود و به دنبال درك فرايندبيهوشي بود او نياز به اندازه گيري مقدار عامل تجویز شده، اهميت تظاهرات فقدان اكسيژن و مشكلات دي اكسيد كربن را دنبال كرد.

براي راهنمايي اطباي باليني فرايند بيهوشي را به پنج مرحله تقسيم كرد كه امروزه به عنوان نشانه هاي باليني بيهوشي معروف هستند همه اين موارد و پژوهشهاي مختلف در سال 1847 در يك رساله تحت عنوان درباره استنشاق بخار اتر جمع آوري شدند كه در طب و بيهوشي كلاسيك است.

اسنو در سال 1853 هنگامي كه با موفقيت از كلروفرم براي عليا حضرت ملكه ويكتوريا هنگام تولد پرانس لئوپولد استتفاده كرد مشهور شد اين رخداد در عمارت anesthesia  a la teine به رسم يادگار نگاشته شد

در واقع بي حسي مربوط به مامايي اولين بار در سال 1847 بوسيله ان سي كيپ اولين ناظم دانشكده دندان پزشكي هاروارد بكار گرفته شد

در سال 1854 وبا شديدا در لندن شيوع پيدا كرد اسنو توجهش به اپيدمي جلب شد و ثابت كرد كه اين بيماري مخوف از طريق آب انتقال پيدا كرده است شناسايي اين جنبه بيماري منجر به تاسيس تصفيه اب از طريق جوشاندن شد بنابراين براين اپيدمي غلبه شد و اپيدمي هاي بعدي نيز محدود شدند.

اولين كتاب نوشته شده توسط اسنو عبارت است از درباره كلروفرم و ديگر مواد بيهوشي كه در حقيقت توسط دوست خوب او بنجامين ريچارد سون كامل شد اين رساله يك كتاب درسي درباره بيهوشي آن زمان است كه شامل بخشهايي درباره روشها داروسازي كاربردهاي باليني استفاده هاي طبي و ابهامات است مجموعه موارد كشنده را نيز شامل مي شود و براي اولين بار در مورد حمله قلبي بحث شده است.در واقع جان اسنو نه تنها اولين دكلتر بيهوشي بود بلكه مدتها يك طبيب برجسته نيز بود او ميراث بزرگي براي عمل بيهوشي بجاي گذاشت